015. Egoism tear us apart.

    - To twoja wina! - wrzasnęła Tara, ściskając dłonie w pięści.

   Ból rozrywał jej nos, ale to i tak był lepszy rodzaj bólu, niż ten, który odczuwała jej duma. Przegrana w handicap matchu była jak policzek. Jak to się w ogóle stało? Przecież... przecież one są o wiele silniejsze od Sashy. W jedną noc pozycja The Bloody Violence spadła niemal do rangi jobberów. I jak one mają teraz wypaść wiarygodnie na BG, skoro nie dość, że przegrały mecz, w którym miały przewagę liczebną, to jeszcze same siebie znokautowały. Takich rzeczy to nawet Zack nie odstawiał! Oczywiście wszystko było winą Eveline, nie było co polemizować. Gdyby nie jej kopniak, wygrałyby.

014. Apocarose is a SAWFT.

 

   Budzik z mocną muzyką Guns'n'Roses rozbudził chyba cały autobus, choć ewidentnie w zamiarach Becky było rozbudzić tylko siebie, Tarę i Eveline. Here I am, Your Rocket Queen! Usłyszał chyba każdy w promieniu paru kilometrów. Teraz nikomu to raczej nie przeszkadzało, bo autobus sunął szybko po autostradzie. Prędkość była zawrotna, ale amerykańskie drogi tak dobre, a zawieszenie w autobusach idealne, że niemal nie było tego czuć.

013. All because of weed.

     - No, no, no, kto się pojawił! - Dean zagwizdał ironicznie, powoli wyślizgując się z basenu.

   Od jedenastej kisił się w letniej wodzie basenu sportowego. Miło było w końcu odpocząć od ciasnego autobusu. Wyjątkowo w tym tygodniu zarówno Raw, Smackdown i WWE Live Event organizowane były w Nowym Jorku, choć każda z tych gal znajdowała się w innej jego części. Nowy Jork był naprawdę ogromnym miastem.

007. The Architect mind.

   

     Czyjeś głośne chichoty wybudziły go w środku nocy ze snu.

   Westchnął głośno. Naprawdę nie czuł się dobrze w tym busie, a fakt, że teraz nie może nawet normalnie spać, był nie do zniesienia.